Category Archives: Turkey

Istanboel impressies

Het is allemaal begonnen op weg naar Seoul. Ik maakte een tussenstop in Ataturk Airport en kwam als snel tot de conclusie dat het één van de indrukwekkendste luchthavens ter wereld moest zijn. Toen ik later, iets voor middernacht, over de schitterend verlichte oude stad vloog, vroeg ik me af of Istanboel een zelfde indruk na zou laten. De tientallen – misschien wel honderden – moskeeën blonken in het donker als stekelige diamanten en een warme gloed dreef over de Bosporus als was het water van goud. Ik moet dringend naar Istanboel, dacht ik, met mijn voorhoofd tegen het kleine raampje gedrukt. Tien maanden later was het eindelijk zover.

Het was veel kouder op het plein dan ik me had voorgesteld. Lage wolken hulden de blauwe moskee en de omliggende tuin in een natte, grijze sluier. Nog wat onwennig liet ik mijn wangen dieper in mijn dikke sjaal zakken en vroeg me rillend af of ik wel voldoende kleren bij had. Rond me duwden vrouwen in lange, zwarte gewaden kinderwagens voort en probeerden opdringerige verkopers reisgidsen en andere “diensten” te verpatsen aan onwetende toeristen. Hun persistente praatjes boezemden me wat angst in en soms leek het alsof heel Istanboel stiekem naar me aan het gluren was. De bevooroordeelde, goedbedoelde waarschuwingspraatjes van thuis hadden duidelijk hun sporen nagelaten.

Dan sloeg de klok 15u40. Ergens van achter een heuvel in de verte, bijna verstomd door het geluid van de trams en auto’s op de Divan Yolu straat, begon een muezin te zingen. En nog één. Ik spitste mijn oren en sloeg mijn ogen op naar de minaretten van de Blauwe Moskee, die voor me in het grijs lag. Net dan sprong met een korte krak de micro aan. Luider dan ik verwacht had – mooier dan ik verwacht had – schalde de oproep tot gebed uit de microfonen. Hij stokte mijn adem en leek mijn ziel te doorboren. Voor het eerst in mijn leven, tijdens die eerste prille minuten in Istanboel, hoorde ik dat prachtige zingen.

Later zou een jonge gids in de Suliyemaniye moskee me vertellen dat de oproep tot gebed steeds zo mooi live gezongen wordt, om ons te herinneren aan de schoonheid van God.

Aan de grond genageld bleef ik staan luisteren. Ik vergat de koude wind om mijn oren,  de verkopers op het plein, hun zoekende blikken. Als bij wonder brak de zon door de wolken, en zo ook doorheen mijn onzekerheid. Ik geloof dat ik daar, in de tuinen van het Sulthan Ahmed park, op Istanboel verliefd ben geworden. Toen de Aya Sofya, als ware het een betoverend duet, de strofes van de Blauwe Moskee begon te herhalen, schoten er tranen in mijn ogen.
Allah is groot, glimlachte ik. Allah Akbar.

Lees verder op TheNovelGuidebook: Istanboel impressies.

Blue Mosque

Save

Advertisements

Blue Mosque & Aya Sofia duet

Blue Mosque & Aya Sofia duet
as posted on The Novel Guidebook (Istanbul travel stories to come).

This is my recording of the afternoon call to prayer (Asr) of the Blue Mosque and the Aya Sofia in Istanbul, Turkey. As you can hear, both buildings are too close to each other to sing independently – it would sound like a mess – and so they sing a duet. The beautiful Blue Mosque leads, and the ancient Aya Sofia follows.

Suliyemaniye Mosque sunset